śp. ks. Janusz Szajkowski (1929-2005)

poniedziałek, 26 październik 2009

Dodane przez: x.Mateusz

Ś. P. KSIĄDZ JANUSZ SZAJKOWSKI (1929 – 2005) PROBOSZCZ PARAFII PW. ŚW. ANDRZEJA BOBOLI W LATACH 1970 – 1979

Ksiądz Janusz Szajkowski urodził się 16 marca 1929 roku. Pochodził z parafii Św. Floriana w Wirach, miejscowości leżącej w pobliżu Lubonia, pod Poznaniem. Jego rodzicami byli: Stanisław Szajkowski – przedsiębiorca i handlowiec oraz Walentyna z domu Nowacka. Janusz miał dwie siostry. W parafii Wiry Janusz Szajkowski był przez szereg lat ministrantem. Uczęszczał do Gimnazjum i Liceum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Po zdaniu – w roku 1949 – matury, wstąpił do Seminarium Duchownego. Studiował dwa lata w Gnieźnie i cztery lata w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 4 czerwca 1955 roku w Farze Poznańskiej, gdyż Katedra była jeszcze odbudowywana ze zniszczeń wojennych. Na prymicyjnym obrazku umieścił słowa Św. Pawła z Listu do Tymoteusza: „Wiem, komu zawierzyłem” (2 Tm 1, 12). Był jednym z dziesięciu kapłanów (licząc od 1944 do 2005 roku) wywodzących się z założonego w 1944 roku Koła Ministrantów w Wirach. Posiadał licencjat z teologii i wykształcenie muzyczne, w kierunku dyrygentury, zdobyte w latach sześćdziesiątych u profesora Stefana Stuligrosza. Ksiądz Janusz Szajkowski był wikariuszem w kilku parafiach Wielkopolski: w Kępnie, Swarzędzu, Pępowie, Wieleniu oraz w poznańskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa i w parafii pw. Świętego Krzyża przy ulicy Ostrobramskiej, na poznańskim Górczynie. Od 1 lipca 1969 do 30 kwietnia 1970 roku pełnił funkcję wikariusza w rawickiej parafii farnej. Z dniem 1 maja 1970 roku mianowany został rektorem – kapłanem pełniącym obowiązki proboszcza – nowoutworzonego Ośrodka Duszpasterskiego przy poewangelickim kościele pw. Św. Andrzeja Boboli w Rawiczu, wcześniej – od 1946 roku – świątyni filialnej parafii farnej pw. Chrystusa Króla i Zwiastowania N.M.P. Od 1976 roku, po zatwierdzeniu drugiej rawickiej parafii przez władze państwowe, przejął obowiązki jej pełnoprawnego proboszcza i sprawował je do 20 czerwca 1979 roku. W ciągu 9 lat pracy w Rawiczu zorganizował od podstaw życie nowej rawickiej parafii, kierował wieloma pracami modernizacyjnymi w świątyni pw. A. Boboli. Na szczególną uwagę zasługują: adaptacja szeregu dotąd niewykorzystywanych pomieszczeń wewnątrz kościoła – utworzenie niekonwencjonalnych mieszkań dla proboszcza i wikariuszy, przygotowanie nowych sal do nauki religii; kompleksowa wymiana instalacji elektrycznych; założenie trzech nowych dzwonów na kościelnej wieży; poważny remont całej elewacji świątyni – jej osuszenie i malowanie nowoczesnymi wówczas farbami; pokrycie kopuły wieży – jakże trudno wtedy osiągalną – blachą miedzianą, połączone z pozłoceniem wielkiej kuli wieńczącej wieżę i wzmocnieniem konstrukcji krzyża na jej szczycie. Ksiądz Janusz Szajkowski podjął inicjatywę rozpoczęcia długiego procesu renowacji i unowocześnienia wspaniałych, koncertowych organów – praca ta była realizowana przez jego następcę. Ksiądz Janusz Szajkowski utworzył w 1970 roku i z wielkim zapałem prowadził dwa, znane nie tylko w Rawiczu, kościelne chóry: kilkudziesięcioosobowy, chłopięco – męski „Andrzejki” oraz mieszany – „Miriam”, który ciągle kontynuuje działalność. To od tamtego czasu rawicka parafia pw. Św. Andrzeja Boboli uzyskała miano „rozśpiewanej”. W niełatwych dla spraw religijnych czasach, w październiku 1977 roku, z ogromnym zaangażowaniem kierował uroczystościami związanymi z nawiedzeniem parafii przez kopię Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Uroczystości te poprzedzały Misje Święte, których pamiątką jest ustawiony przed kościołem pw. A. Boboli wysoki, drewniany krzyż. Zapewne starsi mieszkańcy Rawicza, a przede wszystkim parafii pamiętają, z jakim trudem podejmowana była wówczas przez władze regionu decyzja o ustawieniu wielkiego krzyża w samym centrum miasta. Inną pamiątką tego wydarzenia jest obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, wiszący w prezbiterium kościoła. Jakże wielu rawiczan pamięta głoszone przez księdza Szajkowskiego ciekawe kazania – podczas jednej z Pasterek nawet krótko w języku angielskim – gdy w świątyni modlili się cudzoziemcy, lekcje religii z księdzem Januszem, prowadzone początkowo w wielkiej kościelnej zakrystii a później w salkach na pierwszym balkonie, jego piękną grę na gitarze i nie tylko na gitarze, letnie i zimowe (na narty) wyjazdy w góry, uprawianie sportu ... Rawiczanie pamiętają zapewne księdza Szajkowskiego, jako człowieka bardzo często pogrążonego w modlitewnym skupieniu. Ale pamiętają go także, jako kapłana energicznego, stanowczego, bardzo wymagającego od siebie i od tych, z którymi w ten czy w inny sposób współpracował, upartego w dążeniu do celu, przedsiębiorczego, dobrego organizatora, ale jednocześnie tolerancyjnego, wyrozumiałego, życzliwego, dowcipnego i radosnego. Rawicka świątynia pw. Św. Andrzeja Boboli, mimo upływu lat, pełna jest śladów dziewięcioletniej działalności księdza proboszcza Janusza Szajkowskiego. Kilka z tych śladów, choć w niektórych przypadkach mało dostrzegalnych, to ślady szczególne. Jeden z nich to soborowy ołtarz z lektorium – ambonką, z 1973 roku, przy którym codziennie odprawiane są nabożeństwa. Inny ślad, który być może pozostał na dziesięcio- a może nawet stulecia to spisany i podpisany jego imieniem i nazwiskiem dokument, umieszczony w 1975 roku w pozłacanej kuli wieńczącej kościelną wieżę. Jeszcze inny, wielce trwały ślad jego działalności, stanowią napisy na płaszczach dzwonów – na każdym z nich, w 1972 roku, wśród stosownych inskrypcji umieszczono imię i nazwisko ówczesnego proboszcza parafii. W roku 1979 władze duchowne przeniosły księdza Janusza Szajkowskiego do pracy w Poznaniu, gdzie został proboszczem parafii pw. św. Stanisława Kostki, określanej jako parafia winiarska (od nazwy Osiedla Winiary). W tym czasie na terenie tamtejszej parafii w szybkim tempie powstawały nowe osiedla mieszkaniowe – betonowe blokowiska, na obszarze których inicjował działalność duszpasterską i budowę nowych świątyń. Był między innymi budowniczym kościoła pw. Opatrzności Bożej na poznańskim Piątkowie, kościoła usytuowanego przy starym, peryferyjnym niegdyś, położonym wówczas na krańcu miasta, cmentarzu, przy ul. Wojciechowskiego oraz okazałego Domu Parafialnego z kaplicą Św. Michała, przy powiększającej się z miesiąca na miesiąc parafii winiarskiej. Zainicjował daleko idące zmiany we wnętrzu i w otoczeniu kościoła pw. Św. Stanisława Kostki. Przyczynił się do powstania nowych parafii pw. Miłosierdzia Bożego i pw. Matki Bożej Zwycięskiej. Utworzył i dyrygował chórem chłopięco – męskim „Staszki”. Odbył z nim wiele podróży krajowych i zagranicznych, połączonych z występami. Najważniejszą z nich była wyprawa do Rzymu i śpiew „Staszków” w obecności Ojca Świętego – Jana Pawła II. Był bardzo zaangażowany w działalność charytatywną, szczególnie w okresie stanu wojennego. Funkcję proboszcza parafii winiarskiej w Poznaniu ks. Janusz Szajkowski pełnił przez dziesięć lat, w okresie od 1979 do 1989 roku. W latach osiemdziesiątych – od 1980 roku – był także Dziekanem V Dekanatu Poznańskiego pw. św. Stanisława Kostki. W roku 1981 założył Katolicką Wspólnotę Rodzin Oficerów Wojska Polskiego Garnizonu Poznań. W tamtym, bardzo skomplikowanym czasie, była to organizacja działająca w sposób tajny. Uznawano ją nawet za organizację dywersyjną. Baczni obserwatorzy życia zmarłego, odnotowują, że ksiądz Szajkowski całe swoje duszpasterstwo łączył z wielkim umiłowaniem Ojczyzny i służbą Wojsku Polskiemu. Był wielkim patriotą. Od 1992 roku, ksiądz Janusz Szajkowski był Kanonikiem Honorowym Kapituły Średzkiej, a od 2001 roku również Kanonikiem Honorowym Kapituły Metropolitalnej przy Bazylice Archikatedralnej w Poznaniu. Był wielkim miłośnikiem muzyki, przede wszystkim organowej i chóralnej, zaangażowanym między innymi w pracę Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej w Poznaniu. Był także członkiem Rady do spraw Ekonomicznych Kurii Metropolitalnej. Od chwili przejścia – w związku ze złym stanem zdrowia – na wcześniejszą emeryturę, zamieszkał w Puszczykowie, na terenie parafii pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. W tym czasie, w miarę możliwości, pomagał w pracy duszpasterzom z parafii pw. Św. Mikołaja w Mosinie, z parafii w Wirach, w Puszczykowie, w Luboniu, w Żabikowie, nawet w Obornikach. Odprawiał też niedzielne Msze Święte w parafii winiarskiej, spowiadał, chodził po kolędzie, dyrygował chórem ... W bieżącym, 2005 roku obchodził pięćdziesięciolecie pracy kapłańskiej. W dniu 7 maja 2005 roku, jako najstarszy żyjący kapłan wywodzący się z Koła Ministrantów w rodzinnych Wirach, uczestniczył w spotkaniu kilku ministranckich pokoleń tamtejszej parafii. W dniu 4 czerwca 2005 roku, wspólnie z kolegami z rocznika studiów, odprawił w poznańskiej Bazylice Katedralnej dziękczynną Mszę Świętą Jubileuszową z okazji pięćdziesięciolecia kapłaństwa. Mszę w podobnej intencji odprawił w Mosinie w dniu 12 czerwca. Dnia 19 czerwca 2005 roku, także w rawickim kościele pw. Św. Andrzeja Boboli, celebrował Mszę Świętą, będącą podziękowaniem Panu Bogu za pięćdziesiąt lat pracy duszpasterskiej i lata posługi kapłańskiej w Rawiczu. Dwa lata wcześniej, 16 maja 2003 roku, uczestniczył w uroczystości konsekracji rawickiej, poewangelickiej świątyni. Chętnie rozmawiał wówczas z wieloma uczestnikami tej liturgii, a podczas rozmów z dawnymi znajomymi, z sympatią wracał wspomnieniami do czasów pobytu w parafii rawickiej. Niewielu rawiczan wie, że Ksiądz Kanonik Janusz Szajkowski był także autorem tomiku poezji pt. „Barwą słów”. W jednym z wierszy, zatytułowanym „Światło człowieka ...” chwalił każde światło, ale jednocześnie zwracał uwagę na światło najważniejsze – światło, które daje Ewangelia Jezusa Chrystusa. Ksiądz Janusz Szajkowski zmarł po długiej chorobie – w ciągu ostatnich lat przebył kilka zawałów i skomplikowanych operacji serca. Ostatnie dni życia spędził w poznańskim szpitalu, gdzie po raz kolejny lekarze próbowali udzielić mu pomocy. Swe pracowite życie zakończył w środę, 26 października 2005 roku. Jego pogrzeb odbył się w sobotę, 29 października, po uroczystej Mszy Świętej odprawionej w kościele winiarskim pw. Św. Stanisława Kostki, duszpasterskim centrum parafii, którą niegdyś kierował oraz żałobnej liturgii na cmentarzu piątkowskim w Poznaniu, przy ulicach Wojciechowskiego i Łowmiańskiego. Ceremoniom przewodniczył ksiądz Biskup Grzegorz Balcerek a w ostatniej drodze towarzyszyło zmarłemu stukilkudziesięciu kapłanów i liczne rzesze wiernych. Wspaniałą homilię przedstawiającą życie i działalność księdza Szajkowskiego wygłosił podczas ceremonii obecny proboszcz winiarskiej parafii – ksiądz prałat Michał Maciołka. Ciało zmarłego Księdza Kanonika Janusza Szajkowskiego złożono w grobowcu proboszczów winiarskich, w pobliżu świątyni pw. Opatrzności Bożej, której budową przed ponad dwudziestu laty, z ogromnym zaangażowaniem i poświęceniem kierował.

Zebrał i opracował Janusz Hamielec. Rawicz, listopad 2005 roku. Wykorzystano m.in.: materiały z Parafii pw. Św. Stanisława Kostki w Poznaniu (Internet), wiadomości z kronik parafii rawickich, nekrologi z prasy (październik /listopad 2005). Tekst publikowany był w miesięczniku „Genezaret”.